«می خواه و گل‌افشان کن، از دهر چه می‌جویی؟»
می خواه و گل‌افشان کن، از دهر چه می‌جویی؟این گفت سحرگه گل، بلبل! تو چه می‌گویی؟
مسند به گلستان بر، تا شاهد و ساقی رالب گیری و رخ بوسی، می نوشی و گل بویی
شمشاد، خرامان کن وآهنگ گلستان کنتا سرو بیآموزد از قد تو، دلجویی
تا غنچهٔ خندانت، دولت به که خواهد دادای شاخ گل رعنا، از بهر که می‌رویی؟
🔮 پیامِ فالت: از روزگار گله نکن؛ گل بیفشان و شادی کن. زندگی با نگاه شاد، زیباتر می‌شود.
📖 معنیِ این بیت‌ها
سحرگاه گل به بلبل می‌گوید: شادی کن و گل بیفشان، از روزگار چه می‌خواهی؟ شاعر دعوت می‌کند به گلستان برویم و از عطر گل و همنشینی خوش لذت ببریم. از یار می‌خواهد با قامت رعنایش به باغ بیاید تا سرو از او دلجویی یاد بگیرد، و می‌پرسد ای شاخ گل، برای که می‌رویی؟
💞 در عشق و دوستی
از روزگار زیاد گله نکن و از لحظه‌های خوش با عزیزانت لذت ببر. دلجویی و مهربانی را می‌شود از هم یاد گرفت؛ تو برای کسی الگوی مهربانی باش.
🧭 در کار و تصمیم‌ها
به جای گله از شرایط، روی کاری که در دست داری تمرکز کن. از خودت بپرس برای چه و برای که تلاش می‌کنی؛ این جواب، انگیزه‌ات را زنده نگه می‌دارد.
✨ توصیهٔ امروز
امروز گله را کنار بگذار و یک گل یا یک لبخند به کسی هدیه بده.